Fin de temporada 2006/2007

Boas a tod@s: Última xornada de liga e todo por decidir. Tanto por arriba, como por abaixo.

Así que, sen máis demora metamonos de cheo na xornada, unha xornada non apta para cardíacos.

Comezamos cós partidos das 17:00h. Nestes encontros xogabanse as dúas prazas que restaban para saber cales eran os equipos que acompañaban ao Nástic á categoría de prata.

O Athletic cumpliu en San Mamés có que debía facer para seguir onde estivo sempre ata o de agora, na Primeira División, ao vencer ao Levante, equipo ao que superou (2-0). Nun partido cheo de oportunidades bilbaínas. Pero non sería ata o último tercio do partido, cando chegaron os goles. O primeiro sería de Serrano, en propia porta. E un cuarto de hora despois, Gabilondo puso o 2-0 rematando de cabeza un centro de Etxeberria.

Outro que salvou a categoría foi o Betis ao gañar ao Rácing por (2-0) nun mal partido de ambos equipos. Foi a algo menos de 20 minutos para o final cando o Betis disparou por primeira vez entre os tres palos. No segundo pao aparaceía o brasileño Edu, ex-celtiña, para adianta-los verdibrancos. Sería o propio Edu o encargado de rematar a faena aprol do Betis.

O que non puido evita-lo descenso, foi o Celtiña. O conxunto vigués regresa ao infierno da Segunda División. E iso que chegou á última xornada con opciones, fixo o seu traballo ao gañar e remontar ao Xetafe (2-1), pero os triunfos do Athletic e do Betis sepultaron as súas opciones e tres anos despois o equipo celeste revive a traxedia de marcharse a Segunda División.

O outro equipo que acompañará a Nástic e a Celta é a R. Sociedade, que non puido pasar dun empate (3-3) en Mestalla diante do Valencia. Foi un partido con moitos goles pero có fútbol xusto, no que dous tantos en propia meta foron a puntilla para os donostiarras. Ao final, o terceiro gol da R. Sociedade, conseguido tamén en propia meta no quinto minuto da prolongación, serviu unicamente para que o encontro acabara cun empate que sería insuficente para a escadra vasca.

No último partido das cinco da tarde, en Monjuitc, xogaban o Español e o Deportivo.

Nun partido no que ningún dos dous conxuntos tiña nada en xogo, nin sequera os "famosos" maletíns.

Na previa do partido, Raúl Tamudo, recibiu unha homenaxe por ser xa o máximo goleador da historia do Español.

Precisamente sería Tamudo no 47 de penalti, o que adiantaría aos locais. Vinte minutos despois viría a remontada dos de caparrós.

Golpearía primeiro por medio de Iago. E dous minutos despois o encargado sería Sergio cun golazo. Xa nos derradeiros minutos Riki sentenciaría poñendo no electrónico o definitivo (1-3).

Mentres no comezaban os partidos das nove, estivemos atentos as fases de ascensos.

Na fase de ascenso á categoría de prata, o Rácing de Ferrol impoñiase ao Alacante, na Malata (2-0) con goles de Lamatina e Corredoira. E no definitivo partido de desenlace no Rico Pérez, despois duns angustiosos 90 minutos o Alacante vencía (1-0). Este resultado valíalles aos departamentais para retornar á categoría perdida hai pouco máis dun ano.

A festa rachada desprazouse ata o Cantón de Molíns, onde estaba ubicado o "estudio" de GnG no seu particular apoio á escadra verde.

E na fase á 2ªB. O Deportivo B colleitaba un bó resultado ao gañar a domicilio ao Don Benito (0-2). Para en Riazor encarri-la eliminatoria golpeando primeiro, para nos últimos minutos do partido consegui-lo empate o conxunto visitante (1-1). Con este resutado o filial braquiazui sube á categoría de bronce, o que conleva á súa vez ao ascenso do Verín a 3ª División.

No García Calvo, o Negreira empataba diante do Conquense (0-0). E en Fuensanta o conxunto Nicraeirense caería derrotado por un abultado (3-0). Quedando deste xeito eliminado. Mágoa porque o seu ascenso arrastraba ao Compostela á 3ª división.

Tamén hoxe houbo F1, na que o inglés Hamilton afianza o seu liderato no Mundial tras asinar en Indianápolis o seu segundo triunfo consecutivo, seguido do español.

O de Indianápolis foi algo máis que unha demostración de poderío. Foi toda unha profanación ao que era un templo de Ferrari.

A festa non puido ser completa porque o perfecto sería ter a Fernando Alonso no centro do caixón, pero a carreira sí confirmou que o asturiano ten coche para ser campeón do Mundo e que o éxito dependerá das súas mans e de cómo poida manexa-la presión e a rivalidade có seu compañeiro de equipo. A distancia con Hamilton é agora de dez puntos, a maior do todo o campionato.

Hamilton segue facendo historia na Fórmula 1 e xa se lle pode considerar un claro candidato ao título. Xunto a Alonso, protagonizou ol monólogo que ofreceu a súa escudería. Pero o insultante dominio escondeu momentos para escenifica-la loita interna que se vive en McLaren. O primeiro, na salida. Fernando Alonso tentou superar ao seu compañeiro. Pegouse ao inglés e lle presionou todo o que puido, pero Hamilton no cediu. Mantivo a posición incluso na segunda intentona do asturiano, xa á desesperada. Alonso e Hamilton rodaban moi pegados dende o inicio e pouco a pouco abrían oco.

O inglés entrou a repostar na volta 21, unha antes que o seu compañeiro de equipo.

Pero a orden non se rompeu ao regresar á pista, ambos de novo con neumáticos brandos. Foi despois do primeiro repostaxe cando Alonso mellorou o seu rendimento de xeito notable. Comenzou a tomarlle dous décimas por volta ao inglés e pronto reduxo á nada o segundo que tiña de desventaxa. A volta 38 quedará marcada como a primeira da temporada en que os dous McLaren puxéronse completamente paralelos no medio da pista. Pero Hamilton aguantou o reto ata o final, posicionando o seu coche un pouco á esquerda para evita-lo acoso do asturiano.

O inglés lembraba ás primeiras defensas de posición de Alonso ante Michael Schumacher.

De volta á 1ª División, os tres equipos implicados na loita por clasificarse para a Copa da UEFA, Atlético de Madrid, Vilarreal e Zaragoza, estiveron dentro e fóra da mesma no desarrollo da última xornada de Liga, pero ao final foron os dous últimos os que lograron clasificarse, a costa dos colchoneros que a pesar de todo venceron (1-2) ao Osasuna.

O equipo de Javier Aguirre estivo 30 jornadas en postos UEFA, pero cedeu seu lugar ao Villarreal, que encadenou oito victorias seguidas, e agora se terán que conformar con xogar a Intertoto. Pola súa parte, o Zaragoza empatou en puntos có Atlético, pero vai a Europa gracias ás súas victorias durante a temporada.

A tensión a comezou a mete-lo Recreativo có gol tempranero e en posible fóra de xogo de Javi Guerrero, que encendía as alarmas no minuto 3 no Zaragoza, a pesar de que ello non cambiaba as posiciones porque en Pamplona o marcador ía cero a cero.

Ao mismo minuto, en Pamplona, Milosevic estrelaba un balón no pao da portería de Leo Franco e en Huelva Diego Milito pedía un penalti por man de Merino, que o colexiado non otorgou.

En Sevilla, Kanouté poñía a sufrir ao Vilarreal cun remate que se ía desviado de milagre, mentras que no Novo Colombino o Zaragoza non se repoñía do mal inicio de partido no que estivo a punto de sufrir ata un autogol.

No Reino de Navarra, os colchoeiros facían realidade por un momento o sueño e subían á quinta posición da clasificación tras un golazo de Maxi. Con ese gol, ao final da primeira metade o Zaragoza estaba só coa Intertoto, despois de estar casi toda a temporada en postos UEFA. Pero eso cambiaría cedo, porque o Osasuna empatou tan só iniciar a segunda parte.

O Vilarreal, pola súa parte, plantabase firme en Europa có tanto de cabeza de Fuentes e xa nin siquera importaba que o Atlético se pusera adiante (1-2) cun autogol. A tensión pasaba a man do Zaragoza, que non abriu a defensa do Recre senón a 15´ do final, a través de Milito, empate que metía ao equipo maño.

A partir de entón os marcadores xa non cambiaron e as esperanzas do Atlético se moveron ata o Sevilla, para ver se éste empataba ao Vilarreal, que xunto ao Zaragoza súmase ao Xetafe, clasificado como finalista de Copa, na vindeira edición da UEFA.

Na loita pola liga, o Sevilla sucumbía (0-1) ante o Vilarreal. Os do Nervión estaban pensando máis na final da copa do rei, que os medirá có xetafe que noutra cousa.

Pola súa banda, o Barça se desfacía con comodidade do Nástic, no Nou Stadi (1-5). Os de rijkaard víronse campións durante case todo o partido, xa que o R. Madrid empezou perdendo cun gol de Arango para o Mallorca.Con este resultado se chegaría ao descanso. No minuto 68 Reyes empataría o encontro, pero este resultado non valía coa victoria blaugrana.

Foi no minuto 81, cando o Bernabeu estoupou de xúbilo cando Diarra daballe a volta o marcador. E tres minutos despois Reyes de novo tranquilizaba á parroquia local (3-1).

A pesar deste título ligueiro o que non seguirá na "casa branca" a vindeira temporada será o técnico italiano Fabio Capello.

En Hockei a patíns, a selección española segue no ceo unha temporada máis. Gañara os dous últimos Europeos e, agora, tamén fixo o propio cós dous últimos Mundiais.

Desfixose con suma facilidade de Suiza, a anfitriona, que chegaba ao encontro con confianza, pero que aos 15 segundos xa se deu conta de que España non lle daría tantas facilidades como Arxentina. Ao final, o electrónico reflexaba o definitivo (1-8). España paseouse en Suiza, suma trece Mundiais.

En futbol sala, o Pozo Murcia revalidou o seu título de campeón da división de honor ao vencer na súa cancha (3-2) ao Boomerang Interviú no segundo partido da serie final, polo que non foi necesario o terceiro encontro.

No primeiro partido, disputado o pasado día 16 en Alcalá de Henares, o equipo murciano impúxose (7-8). Trátase do terceiro título para O Pozo Murcia, que ademáis de conquista-lo do ano pasado, gañaran a liga 1997/1998.

En Basket, o Real Madrid conquistou no Palau Blaugrana a súa liga número 30. Idéntica cifra suma a sección de fútbol, campiona un domingo antes no Santiago Bernabéu.

E na final da copa do Rei, disputada no Santiago Bernabeu entre o Sevilla e o Xetafe. A balanza desequilibrouse aprol dos do Nervión cun gol de Kanouté ao aproveitar un erro garrafal de Pulido (1-0).

Con este título o Sevilla fai triplete esta temporada, xunto coa UEFA e a supercopa de europa.

Isto remata ata finais de Agosto, no que xa teredes por aquí outra vez ao dono do blog. Agardamos que o noso labor feito aquí, fora do voso agrado.

Parabéns para os que teñan algo que celebrar, e aos que non outra temporada será.

Que teñades un bó verán. Saúdos de Racinguista e Gonzalo.